ตั้งแต่เมื่อไหร่
พวกพี่หลอกผมมานานแล้วเหรอ
พวกเราไม่ได้ตั้งใจ
แต่ที่เราไม่ได้บอกความจริง ก็เพราะรู้ว่าแกจะเป็นแบบนี้ไง
ถ้าพี่รู้ พี่ก็ยิ่งไม่ควรทำแบบนี้
พี่ดงกู
พวกเราชอบกันจริงๆ
จริงๆ นะ
- เพราะงั้น... - เงียบไปเลย
ฉันไม่ยอมรับความสัมพันธ์นี้ รู้ไว้ซะ
ทำไมล่ะ
พี่มีเหตุผลอะไร
ฉันไม่อนุญาต พวกเธอต้องเลิกคบกัน
ไม่เอา
พี่คิดว่าตัวเองเป็นใคร
ฉันไม่ใช่เด็กๆ แล้วนะ
ฉันไม่จำเป็นต้องขออนุญาตพี่สักหน่อย
ใช่ ดงกู
ฉันไม่อยากเสียซอจินไป
แปลว่าพวกพี่จะคบกันต่อสินะ
เข้าใจแล้ว
คังซอจิน จากนี้ไป เธอไม่ใช่น้องสาวฉันอีกแล้ว
พี่จุนกีก็ด้วย จากนี้ไป ถือว่าเราไม่รู้จักกัน
เข้าใจมั้ย
อย่าทำแบบนี้สิ ก็พวกเขาชอบกัน
แกเข้าข้างพวกนั้นสินะ งั้นฉันก็ไม่รู้จักด้วย
เป็นบ้าอะไรของนาย ทำตัวเป็นเด็กๆ ไปได้
ใช่ ฉันทำตัวเป็นเด็ก แล้วไงล่ะ
เธออยู่ข้างไหนเหรอ ซูอา ข้างพวกนั้นใช่มั้ย
คุณยุนอา คุณก็อยู่ข้างนั้นใช่มั้ย
อะไรนะคะ
คือว่าฉัน...
ถ้าไม่ตอบก็คงแปลว่าไม่ปฏิเสธ
เข้าใจแล้ว
ออกไปจากชีวิตฉันกันให้หมดเลย ไม่ต้องมาคุย ไม่ต้องมาทักทายกันอีก เข้าใจมั้ย
ว้าว
ฉันไม่ได้ดูหนังเรื่องนี้มาตั้งนานแล้ว
ฉากนี้ดูกี่ทีก็โรแมนติกสุดๆ เลย
ก็จริงนะ
เมื่อไหร่ฉันจะได้มีความรักดีๆ กับเขาบ้างนะ
ทำไมต้องขัดขนาดนั้นด้วย
มัลกึมเป็นคนให้รองเท้าคู่นี้มา
เวอร์เกินไปแล้วมั้ง เกินเบอร์สุดๆ เลย
ชอบมันมากขนาดนั้นเลยเหรอ
ใช่ ฉันชอบมากจนไม่กล้ามาเอาใส่เลย
ถอนใจจนหมดบัญชีธนาคารแล้วมั้งเนี่ย
พวกเธอคบกันตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอ
ก็สักพักนึงแล้ว
ขอโทษที่ไม่ได้บอกนะ
ไม่เป็นไรหรอก
พวกเรารู้จักดงกูดี
เป็นผมก็คงทำแบบนั้นเหมือนกัน
ผมเข้าใจพี่นะ พี่จุนกี
ขอบใจนะ ดูชิก
แกเป็นน้องที่ดีจริงๆ
ครับ เพชฌฆาตแห่งมุนแรดง
ผมบอกแล้วไงว่าวันนี้ผมไปเล่นไม่ได้
ผมขอวันนึงนะครับ
ครับๆ ขอโทษครับ
"เพชฌฆาตแห่งมุนแรดง" เหรอ
อ๋อ เป็นชื่อสมาชิกของกิลในเกมน่ะ
วันนี้พวกเขาจะเล่นเกมกัน และพวกเขาอยากให้ฉันไปเล่นด้วย
พวกเขาโทรตามฉันกันตั้งแต่เช้าแล้ว
อะไรนะ พวกเขาเล่นกันเองไม่ได้เหรอ
พี่สำคัญขนาดนั้นเลยเหรอ
นี่ๆ เธออาจจะดูไม่ออก เพราะพี่จุนกีเป็นคนไร้ค่าในโลกแห่งความจริง
แต่เขาเป็นเทพเจ้าในโลกแห่งเกมเลยนะ
มีคนบางคนยอมจ่ายเงินมหาศาล เพื่อซื้อตัวละครของเขาเลยนะ
จริงเหรอ ถ้างั้นก็ขายสิ จะเก็บไว้ทำไม
พูดอะไรของเธอ
ต่อให้จ่ายเป็นพันล้าน ฉันก็ไม่ขายหรอก
- อะไรนะ - วันที่ฉันตาย ฉันต้องมั่นใจว่า...
ตัวละครของฉันถูกเซฟลงยูเอสบี และฝังไปพร้อมกับร่างของฉัน
- ถูกต้อง - ให้ตายสิ ฉันไม่เข้าใจเลยจริงๆ
คุณยุนอา ดงกูล่ะครับ
เขาบอกว่าเขาไม่อยากกินข้าว ก็เลยหมกตัวอยู่ในห้อง ไม่ยอมออกมาค่ะ
คังดงกูนี่มันกระโหลกหนาจริงๆ เลย
นี่มันจะมากไปแล้วนะ
เฮ้ย นั่นเธอจะไปไหน คังซอจิน เธอคิดจะทำอะไรเนี่ย
พี่ดงกู มาคุยกันหน่อย
อ้าว ผ้าห่มขยับเองได้ด้วยเหรอ หรือว่าเป็นฝีมือของวิญญาณ
จะบ้าเหรอ ไอ้พี่ดงกู
อะไรเนี่ย ผ้าห่มขยับเองอีกแล้ว
มีเรื่องแบบนี้ในโลกด้วยแฮะ
ก็ได้ พี่จะเล่นแบบนี้ใช่มั้ย ฉันก็มีวิธีของฉันเหมือนกัน
เดี๋ยวสิ เธอคิดจะทำอะไร
ฟังฉันให้ดีนะ
ถ้าพี่ไม่ยอมให้เราสองคนคบกัน ฉันจะไม่โกนหนวดอีกเด็ดขาด
- เข้าใจมั้ย - ว่าไงนะ
พี่ไม่ชอบใช่มั้ยล่ะ เห็นแล้วหงุดหงิดใช่มั้ย
เอาเลย งั้นก็มาวัดกันไปเลย
เดี๋ยวสิ ซอจิน คังซอจิน
เฮ้ยๆ
คนอะไรเอาเรื่องหนวดมาขู่คนอื่นเนี่ย
นี่ คังซอจิน
เธอพูดอะไรของเธอ ทำไมถึงจะไม่โกนหนวดล่ะ
ตาต่อตา ฟันต่อฟัน
ฉันไม่ยอมไอ้พี่บ้านั่นหรอก
ก็ได้ เธอจะไม่ยอมก็ได้ แต่ทำไมถึงจะไม่โกนหนวดล่ะ
เขาเกลียดเวลาที่ฉันไม่โกนหนวด นี่เป็นวิธีที่ดีที่สุดที่จะเอาชนะเขา
แล้วเรื่องที่ทำงานล่ะ
ฉันจะลางาน
ฉันจะทำให้พี่ดงกูเปลี่ยนใจ ไว้ใจฉันได้เลย
ซอจิน ซอจิน
มันไม่มากไปหน่อยเหรอ ลางานมาเลี้ยงหนวดเนี่ยนะ
ทำเพื่อใคร...
มีใครเข้าใจบ้างมั้ยเนี่ย
พี่ เธอคือคังซอจินนะ
เป็นน้องสาวแท้ๆ ของคังดงกู
พวกเขามีสายเลือดเดียวกัน ทำไมไม่เลิกไปเลยล่ะ
หยุดนะ
ให้ตายสิ ทำไมกันเนี่ย
นี่มันพี่น้องประเภทไหนกันวะ
อยากจะบ้าตายจริงๆ
ฟิลลิปเหรอ เขาชื่อฟิลลิปสินะ
แต่หมอนี่ค่าตัวแพงมากเลยนะ
พวกเราแทบไม่มีเงินด้วยซ้ำ เราต้องจ้างเขาจริงๆ เหรอ
นี่ เขาเป็นเหมือนพัคโบกอม แห่งโลกแฟชันเลยนะ
เสื้อผ้าชุดไหนที่ฟิลลิปใส่ มักจะขายดีจนหมดเกลี้ยง เข้าใจมั้ย
พัคโบกอมเนี่ยนะ
พูดไปนั่น
โอ้ คุณฟิลลิป ทางนี้ครับ
ขอโทษที่มาช้านะครับ ผมติดงานถ่ายแบบเมื่อตอนเช้า
ขอโทษด้วยนะครับ
ไม่เป็นไรค่ะ พวกเราต่างหากที่มาเร็ว
ฉันชื่อมินซูอาเป็นซีอีโอของซูร์จีโอ อารึมฮานี
ดื่มกาแฟก่อนสิคะ กลิ่นหอมมากเลยนะคะ
ขอโทษนะครับ คือจมูกผมอักเสบอยู่ ผมเลยไม่ค่อยได้กลิ่นอะไรเลย
อ๋อ เหรอคะ
เจ้าจมูกอักเสบนิสัยไม่ดี
คุณนี่ตลกดีนะครับ
คือว่า...
คุณมีเศษพริกติดฟันอยู่ค่ะ
อะไรนะ
ขอโทษนะครับ
แต่คุณไม่จำเป็นต้องพูดออกมาก็ได้นะ
คุณคงรู้สึกดีมากสินะ ที่ทำให้ผมเสียหน้าแบบนี้
- เอ่อคือ... - เอ๊ะ...
คือว่า...
พอกันที ผมไม่มีอารมณ์ถ่ายแบบแล้ว
เดี๋ยวก่อนครับ ผมขอโทษที่ทำให้คุณเสียความรู้สึก
บางครั้ง เจ้านายผมก็หยาบคายแบบนี้แหละครับ
รออะไรอยู่ ขอโทษเขาสิ
ขอโทษค่ะ
ยกโทษให้เราเถอะนะครับ ผมสัญญาว่าจะไม่มีเรื่องแบบนี้อีก
ก็ได้
ครั้งนี้ผมจะยอมให้เพราะเห็นแค่คุณบงนะ
ขอบคุณครับ
เข้ามาเลยครับ ที่นี่คือเกสต์เฮาส์ของเรา เดี๋ยวเราจะถ่ายแบบกันที่นี่
อ๋อเหรอครับ ที่นี่สวยมากเลยนะ
งานตกแต่งภายในก็ดีมาก
แบบนี้ค่อยโล่งอกหน่อย เชิญคุณขึ้นไปข้างบนก่อนเลยนะครับ
ครับ
โอ้โห กลิ่นอะไรวะเนี่ย นี่เธอตดเหรอ หรือมีตัวอะไรเน่าอยู่แถวนี้
ฉันก็คิดเหมือนกัน กลิ่นมันมาจากไหนเนี่ย
อะไร ทำไมเหรอ
- ฉันว่าฉันเจอที่มาของกลิ่นแล้ว - อะไรนะ
เดี๋ยวนะ นี่รองเท้าของฟิลลิปใช่มั้ย
ไอ้กลิ่นเหม็นเน่านี่ มาจากเท้าของฟิลลิปงั้นเหรอ
ดูเหมือนจะใช่นะ เขาหล่อมากก็จริง แต่กลิ่นเท้าสุดจะทานทน
เขาไม่รู้ตัวเลยเหรอ
เขาบอกว่าจมูกเขาอักเสบ เขาเลยไม่ค่อยได้กลิ่นอะไร
เรื่องนั้นฉันรู้
แต่มันเหม็นขนาดนี้ นี่เขาไม่มีจมูกหรือไง
ดูชิก ฉันต้องถ่ายแบบกับเขาจริงๆ เหรอ
ใช่
เราต้องรีบอัปโหลดรูปสินค้าวันนี้
แต่เธอต้องอดทนเรื่องกลิ่นนี้ต่อหน้าฟิลลิปนะ
นี่มันเกินไปแล้วนะ ฉันทนกลิ่นนี้ไม่ได้แน่
เธอก็เห็นแล้วนี่ เขาโกรธมากตอนที่เธอทักเขาเรื่องเศษพริก
ถ้าเธอบอกเขาเรื่องกลิ่นเท้า วันนี้เราไม่ได้ถ่ายแบบแน่
เธอต้องอดทนนะ เข้าใจมั้ย
เข้าใจแล้ว
สอง สาม อึ๊บ
ทำไมต้องไว้หนวดด้วยล่ะ
หัวดื้อจริงๆ เลย
อ๊ะ...
มื้อเที่ยงวันนี้เป็นชองกุกจังเหรอเหรอ
ต้องอร่อยแน่ๆ เลย
ดงกู มื้อเที่ยงคือชองกุกจังเหรอ
ผมไม่...
ดงกู มาคุยกันก่อน
ดงกู เฮ้ย ดงกู ไอ้เวรนี่
ไม่ใช่กลิ่นชองกุกจังนี่หว่า
กลิ่นเหมือนขี้เลย
กล้าดียังไงถึงมาพูดกับฉัน
ฉันจะไม่คุยกับเขาอีก จนกว่าพวกเขาจะเลิกกัน
นี่คือเจตจำนงของลูกผู้ชาย
ฉันจะทำให้เขาได้เห็น
ทิชชูหมดเหรอ
พี่จุน...
เกือบไปแล้ว
ฉันไม่ควรคุยกับหมอนั่น
โธ่ๆ เกือบไปแล้วไง
เกือบเผลอเรียกชื่อหมอนั่นแน่ะ
ทำยังไงดีเนี่ย
ไม่มีถุงเท้าหรือผ้าเช็ดตัวด้วย
ดงกู มาคุยกันก่อน
เสื้อยืดแกไปไหนแล้ว
เมื่อกี้แกใส่เสื้อยืดนี่นา
เฮ้ย ดงกู
แปลกชะมัด
เมื่อกี้หมอนั่นใส่เสื้อยืดนี่นา
ให้ตายสิ กลิ่นมันลอยไปทั่วบ้านเลย
หยุดบ่นก่อน เดี๋ยวเขาก็รู้หรอก
เขามาแล้วๆ รีบยิ้มเร็วเข้า
ขอโทษครับ รอผมนานหรือเปล่า
มาเริ่มถ่ายกันเลยเถอะ
จะถ่ายกันตรงไหนดีครับ
ตรงไหนดีงั้นเหรอ...
จริงด้วย ตรงนั้นก็แล้วกัน
ตรงนั้นเหรอครับ ได้เลย
ถ้างั้นก็โพสท่าประมาณนี้
ดีมั้ยครับ
ครับ ดีเลย
อ้าว คุณไม่ได้พับขากางเกงนี่นา
อ๋อเหรอครับ ผมต้องพับขึ้นมาแค่ไหน
เดี๋ยวเราทำให้ครับ
รออะไรอยู่ล่ะ รีบไปพับสิ
- เดี๋ยวสิ ฉันเหรอ - ก็ใช่สิ
เธอเป็นสไตลิสต์นะ
ทำไมต้องพับกางเกงด้วยล่ะ ถ่ายไปเลยไม่ได้เหรอ
เราต้องพับขากางเกงด้วย เทรนด์หนีน้ำกำลังมาแรง
ไปทำเถอะน่า เรามีเวลาไม่มากนะ
ก็ได้ย่ะ
เดี๋ยวเธอทำให้นะครับ
ขึ้นอีก อีกข้างนึงด้วย อีกนิดๆ นั่นแหละ
ขอบคุณครับ
โอเค ใช้ได้แล้ว
โพสท่าดีมากครับ แบบนั้นแหละ
อย่าขยับเท้าครับ ไว้แบบเดิมดีกว่า
แต่ถ้าขยับเท้าจะดูแอกทีฟขึ้นนะครับ
ไม่เป็นไรครับ แบบนี้ดีแล้ว
เทรนด์พับขากำลังมาใช่มั้ยครับ
ครับ ไม่ต้องขยับแล้ว
ระวังขาตกเฟรมนะครับ อย่าขยับครับ ดีมาก
ให้ตายสิ พวกเขาทำบ้าอะไรกันข้างบนเนี่ย โคตรเหม็นเลย
ทิชชูไม่ช่วยอะไรฉันเลย
นี่ ซอล
ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าพี่จุนกีกับซอจินจะคบกัน
ว่ามั้ย
ไม่มีเหตุผลสุดๆ เลย
เธอคิดเหมือนฉันมั้ย
เห็นด้วยกับฉันใช่มั้ย
ฉันถึงได้หงุดหงิดไง
ฉันโกรธมากเลยนะ ไอ้พวกบ้านั่น
เฮ้ย อะไรเนี่ย
อะไรกันเนี่ย
รอแป๊บนึงนะ
ไอ้ลูกบอลบ้า
ฉันจะออกไป...
เดี๋ยวนะ ทำไมเป็นแบบนี้ล่ะ
บ้าจริง
ให้ตายสิ
นี่มันกลิ่นบ้าอะไรเนี่ย
อ้าว
แกทำอะไรอยู่เนี่ย
หัวติดงั้นเหรอ
ให้ฉันช่วยมั้ย
ให้ตายสิ แกนี่มันดื้อด้านจริงๆ
ถ้างั้นก็เชิญติดอยู่แบบนั้นไปเลย
อุ๊ยตายว้ายกรี๊ด
ซอ...ซอจิน
พี่ชาย
พี่แน่ใจใช่มั้ยว่าไม่อยากให้เราคบกัน
เอางั้นก็ได้
พี่แน่ใจใช่มั้ยว่าจะไม่ยอมรับเราสองคน
เอางั้นก็ได้
ถ้างั้นก็มาวัดกันให้รู้ดำรู้แดงไปเลย
ซอจิน ซอจิน
เป็นอะไรของเธอเนี่ย
ดงกู แกคิดจะทำตัวแบบนี้ ไปอีกนานแค่ไหนกัน
แกไม่อยากให้ฉันคบกับเธอขนาดนั้นเลยเหรอ
ก็ได้ อยากทำอะไรก็เชิญเลย
จากนี้ไป ฉันก็จะเมินแกเหมือนกัน
เอาที่สบายใจเลย
ต่อให้พี่ทำจริงๆ ผมก็ไม่ยอมรับหรอก
แล้วไอ้นี่มันเป็นอะไรเนี่ย
ฉันต้องทำงานด้วยสิ บ้าชะมัดเลย
น่าอายเป็นบ้าเลย
ครับ ผู้กำกับ
ครับ เดี๋ยวผมจะเข้าไปคุยกับพวกนักแสดง
ครับ
ถ้ามีแผงคอแบบนี้ ฉันจะไปคุยกับนักแสดงได้ยังไงเนี่ย
เอาไงดีนะ
โอ๊ะ
ขอโทษนะครับ
พระเจ้าช่วยกล้วยทอด
นายเป็นใคร
ผมมีเรื่องรบกวนครับ คือว่า...
ช่วยเลื่อยไอ้นี่ออกให้หน่อยได้มั้ย
บทหนังเรื่องนี้เขียนขึ้น โดยอ้างอิงจากตัวคุณเลยนะครับ คุณจินอู
โอ้โห จริงเหรอ
ถ้างั้นผมก็ตอบตกลงสิครับ ผู้กำกับ
- โอ๊ะ - อ๋อ ไม่เป็นไรครับ
ผู้กำกับครับ ผมว่าเราน่าจะเลือกซอจินอูนะครับ
กงยู ฮยอนบิน วอนบิน รวมถึงคนอื่นๆ คงไม่ยอมเล่นเรื่องนี้
เฮ้ย พูดบ้าอะไรของนาย
แต่ผมว่าเขาแสดงไม่ค่อยดี หน้าตาก็ไม่ได้หล่อขนาดนั้น
แถมผมยังได้ยินว่าเขานิสัยไม่ค่อยดีอีก
คุณไม่เห็นด้วยเหรอ
เขาปฏิบัติกับคนอื่นไม่ค่อยดี แค่เพราะเขาเป็นดารา
อ้าว คุณซอจินอู
คุณซอจินอู คือว่า...
ไม่ๆ ไม่เป็นไรครับ
ถ้างั้นคนที่ปฏิบัติกับคนอื่นไม่ดี แค่เพราะเป็นดาราขอตัวกลับก่อนนะครับ
- โชคดีนะ - เดี๋ยวสิครับ คุณจินอู
- คุณซอจินอู - ผมแค่ได้ยินมาเฉยๆ
คุณซอจินอู คือผม...
นี่ นายเป็นบ้าไปแล้วเหรอ
- ผมขอโทษ ผมไม่รู้ว่าเขาอยู่ที่นี่ - เงียบไปเลย
ไปพาซอจินอูกลับมาเดี๋ยวนี้
ถ้าพาเขากลับมาไม่ได้ ก็อย่าเสนอหน้ากลับมา ไม่สิ ลาออกไปเลยดีกว่า
ใช่ ลาออกไปเลย
เยี่ยมครับ ดีมาก
ยอดเยี่ยม ขออีกรูปนึง
ดีครับ คุณฟิลลิป เราพักกันก่อนดีมั้ย
พักแล้วเหรอครับ ก็ได้
- งั้นผมไปพักก่อนนะ - ครับ
เชิญตามสบายเลย
ลงไปพักข้างล่างก่อนนะครับ
ดูชิก ฉันทนไม่ไหวแล้ว ฉันต้องขาดใจตายแน่ๆ
เธอไม่ใช่คนเดียวที่ต้องทนทุกข์นะ จมูกฉันก็ทรมานไม่แพ้กันหรอก
ช่วยอดทนอีกนิดเถอะน่า
ฉันทนกลิ่นเขาไม่ไหวแล้ว
เราเปิดหน้าต่างกันได้มั้ย
ถ้าเกิดเขารู้ตัวขึ้นมา เพราะว่าเราเปิดหน้าต่างล่ะ
ช่วยอยู่เฉยๆ เถอะน่า
ก็ได้ แล้วถ้าเราทำให้เขาล้างเท้าล่ะ
ล้างเท้าเหรอ
ทำยังไง
นี่ค่ะ กินน้ำก่อนนะคะ
ขอบคุณครับ
อะไรกันเนี่ย
ขอโทษค่ะ
ตายแล้ว เปียกหมดเลย
ต้องเหนียวแน่ๆ เลย ไปล้างเท้าก่อนมั้ยคะ
ไม่เป็นไรครับ เวลาผมมีจำกัดมากๆ
ถ่ายต่อกันเลยดีกว่าครับ
เดี๋ยวก่อนสิคะ มันไม่เหนียวเหรอคะ
มันจะไม่สบายเท้านะคะ
จริงเหรอ
ถ้างั้นผมถอดถุงเท้าก็ได้
พวกเราเหลือเวลาไม่มากแล้ว มาถ่ายกันต่อเถอะครับ
ทุกคน สู้ไปด้วยกันนะครับ
สู้ตาย!
สู้ตาย...สู้จนตายเลย
สู้ๆ ครับ
เธอทำแบบนั้นทำไม
เธอทำให้กลิ่นมันเลวร้ายกว่าเดิมอีก
ฉันไม่รู้ว่ามันจะเป็นแบบนี้ ให้ตายสิ ฉันจะบ้าตายอยู่แล้ว
ทำไมซอจินอูถึงมาอยู่ที่นี่ได้นะ ให้ตายสิ จะทำยังไงดีเนี่ย
ทำไมเขาถึงได้...
ถึงแล้ว ถึงแล้ว
- พี่จุนกีเหรอ - มาเล่นด้วยกันสักเกมเถอะ
ขอร้องล่ะ
ไม่ได้ พรุ่งนี้ฉันมีคิวถ่าย ฉันควรกลับได้แล้ว
นายเป็นหัวหน้ากิลด์ของเรานะ ถ้านายทำแบบนั้น ฉันคงผิดหวังแย่เลย
คือว่า...
ดงกู...
มาทำอะไรที่นี่
อ้าว
จุนกี นายรู้จักหมอนี่ด้วยเหรอ
หืม...
เอ่อ ฉันเคยรู้จักเขา
แต่ตอนนี้ไม่รู้จัก
นายหมายความว่าไง
ช่างเถอะ ผมไม่มีเรื่องอะไรจะคุยกับคุณ อย่าเสียเวลาเลย กลับไปเถอะ
อย่าพูดแบบนั้นสิครับ ผมขอเวลาแค่แป๊บเดียว
แค่สิบนาที ไม่สิ แค่หนึ่งนาทีก็พอ
ฉันบอกว่า "ไม่" ไงเล่า
- ไปกันเถอะ ไปกันเลย - ก็ได้
เดี๋ยวสิครับ คุณซอจินอู
เข้าไปกันเถอะ จุนกี
คุณซอจินอู ช่วยอ่านบทสักครั้งเถอะครับ
คุณซอจินอู!
ให้ตายสิ ฉันจะทำยังไงดีเนี่ย
แล้วพี่จุนกีไปรู้จักกับซอจินอูได้ยังไง
อ้าว คุณยุนอา มาอยู่นี่นี่เอง
คุณฮยอนจุน ไปเที่ยวสนุกมั้ยคะ
ครับ
ทำไมวันนี้กลับเร็วจังเลย
พอดีมีธุระนิดหน่อยค่ะ
คุณฮยอนจุน ฉันกลับก่อนนะคะ
จะกลับแล้วเหรอครับ
ค่ะ คุณดงกูไม่ยอมกินอะไรเลย
ฉันต้องรีบกลับไปทำอะไรให้เขากินสักหน่อย
คุณเป็นห่วงเขามากไปมั้งครับ เขาไม่ใช่เด็กๆ แล้วนะ
เขาก็ไม่ต่างจากเด็กๆ หรอกค่ะ
จริงด้วย คุณยุนอา ผมถามอะไรคุณหน่อยได้มั้ย
ค่ะ ถามได้เลย
คุณเคยบอกว่า คุณไม่อยากไว้ใจใครอีกแล้ว
เพราะคุณไม่อยากเสียใจอีก
ใช่ค่ะ
แล้วถ้าคุณได้เจอใครสักคนที่คุณเชื่อใจได้ ใครสักคนที่ไม่มีวันทำร้ายคุณ
คุณจะทำยังไงครับ
ถ้าเจอแบบนั้นก็คงดีนะคะ แต่ว่า...
คนแบบนั้นมันมีจริงๆ เหรอคะ ว่าแต่คุณถามทำไมเหรอ
ไม่มีอะไรครับ
งั้นฉันกลับก่อนนะคะ
ให้ตายสิ โคตรเหม็นเลย เท้าเขาไม่ต่างอะไรกับอาวุธเคมีเลยนะเนี่ย
อย่าเสียงดังสิ เดี๋ยวเขาก็ได้ยินหรอก
ฉันทนไม่ได้จริงๆ นี่นา
ดูชิก ช่วยถ่ายๆ ให้เสร็จๆ ไปเลยได้มั้ย
ถ่ายๆ ให้เสร็จๆ ไปเหรอ นี่ มินซูอา
เธอจะทำแบบนี้จริงๆ ใช่มั้ย
ทำไมล่ะ
ฉันทำอะไรผิดเหรอ
เธอบอกว่าอยากให้งานมันออกมาดี
เธอบอกว่านี่เป็นโอกาสสุดท้ายของเธอ
แต่ฉันทนกลิ่นเขาไม่ไหวนี่นา มันหนักหนาเกินไป
มินซูอา
เธอทำได้แค่นี้เองเหรอ
ธุรกิจของเธอยังมีอุปสรรคอีกมากมายรออยู่
ถ้ากลิ่นแค่นี้เธอยังทนไม่ได้ ก็ยอมแพ้ไปเลยเถอะ
มินซูอา ฉันผิดหวังในตัวเธอจริงๆ
ดูชิก ฉันขอโทษ
ฉันไม่ได้คิดถึงเรื่องนั้นเลย
- อย่าโกรธฉันเลยนะ - ช่างเถอะ
เธอรออยู่ตรงนี้แหละ ฉันจะขึ้นไปจัดการเอง
- อ้าว - ขอโทษที่ให้รอนานนะครับ
- ทำอะไรอยู่เหรอ - อ๋อ พอดีผมเห็นลูกบาสวางอยู่
ตอนเด็กๆ ผมเคยเป็นนักกีฬาบาสเกตบอล
งั้นเหรอครับ
ผมเป็นมือยิงด้วยนะ
ยิงเป็นลงทุกลูกเลย
ท่าชู้ตเป็นอะไรที่สำคัญมากนะครับ
- อยากเห็นท่าชู้ตผมมั้ย - ครับ เอาสิ
เห็นมั้ยครับ อยากดูอีกสักรอบมั้ย
เดี๋ยวก่อนนะ
นั่นมัน...
คุณเอารองเท้าคู่นั้นมาจากไหน
อ๋อ นี่เหรอ ผมเห็นมันวางอยู่ตรงนั้น ผมก็เลยหยิบมาใส่ดู
แผ่นรับน้ำหนักมันดีมากเลยนะ
ลงพื้นได้สบายมาก
มีอะไรหรือเปล่าครับ สีหน้าคุณดูไม่ดีเลย
ไอ้คนเฮงซวย!
อะไรเนี่ย
กล้าดียังไงถึงเอาเท้าเน่าๆ มาใส่รองเท้าคู่นี้
ไอ้ปิศาจกลิ่นตีนมหาภัย
อะไรเหรอครับ อะไรคือปิศาจกลิ่นตีนเหรอ
- หมายถึงผมเหรอ - ก็นายไงเล่า คิดว่าเป็นฉันเหรอ
ไอ้โย่งสมองทึบ
ทำไมถึงได้ไร้มารยาทแบบนี้
รู้บ้างมั้ยว่าเท้านายกลิ่นแรงขนาดไหน
เท้านายมันเน่าหมดแล้วมั้ง ไอ้เวรเอ๊ย รู้ตัวบ้างมั้ยเนี่ย
เท้านายกลิ่นเหมือนน้ำเน่า ไม่สิ เหมือนเต้าหู้เน่า หรืออาจจะเลวร้ายกว่านั้น
รู้ตัวบ้างมั้ย ไอ้เวรนี่
กล้าดียังไงถึงได้มาใส่รองเท้าอันแสนมีค่า ที่รักแรกของฉันเป็นคนมอบให้แบบนี้
ไอ้มลพิษทางจมูก ฉันจะตัดเท้านาย
ไอ้สันขวาน ไอ้ขอบเตียง ไอ้ลูกหมาหางด้วน เดี๋ยวพ่อจิ้มตาบอดแม่งเลย
ไอ้มหันตภัยนาสิก ไอ้มลพิษทางจมูก
นายไม่ได้คุยกับซอจินอูเหรอ ถ้างั้นนายมัวทำอะไรอยู่
ผมจะจัดการเรื่อง...
ผู้กำกับครับ
ให้ตายสิ ซวยจริงๆ เลย
ก็ได้ๆ เดี๋ยวขอเข้าเกมแป๊บนึง
หมอนี่เป็นดาราดังแท้ๆ ไม่มีคิวถ่ายบ้างหรือไง
หรือว่าจะขอให้พี่จุนกีช่วยดีนะ แต่ฉันต้องไม่คุยกับเขา
จะทำยังไงดีเนี่ย
จริงสิ
อะไร แกมีอะไรจะพูดงั้นเหรอ
ทำอะไรของแกเนี่ย
ขอผมเจอกับซอจินอูหน่อย
ทำบ้าอะไรของแก
ไหนบอกว่าจะไม่คุยกับฉันไง ไหนบอกว่าฉันไม่มีตัวตนไง
ผมบอกว่าไม่พูด ไม่ได้บอกว่าจะไม่ส่งข้อความ
ตกลงพี่ช่วยผมได้หรือเปล่า
แกนี่มันดื้อด้านจริงๆ เลย ให้ตายสิ
ก็ได้
ฉันจะนัดให้แกสองคนได้เจอกัน
แต่ว่า...
แกต้องเปิดใจยอมรับความสัมพันธ์ ของฉันกับซอจิน
อะไรของเขาเนี่ย
อะไรวะ
ไม่ต้องช่วยก็ได้ เล่นสกปรกเก่งจริงๆ ไอ้พี่พญางูพิษๆๆๆๆ
เขาต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ
แล้วทีนี้จะทำยังไง
เขาบอกว่าเขาเสียความรู้สีก เขาจะไม่เป็นแบบให้เราอีกแล้ว
ขอโทษ ก็หมอนั่นเล่นเอารองเท้า ที่มัลกึมซื้อให้ฉันไปใส่นี่นา
แถมไม่ใส่ถุงเท้าด้วย
- แถมกระโดดด้วยนะ - เงียบเลย
นายดุฉันที่ฉันบ่นเรื่องกลิ่น
แต่นายกลับออกไปด่าเขาเนี่ยนะ
นายว่าอะไรบ้างนะ เท้าเขาเหมือนเต้าหู้เน่า เขาเป็นเพื่อนรักกับท่อน้ำ
- ฉันขอโทษ - ช่างเถอะ
ให้ตายสิ
เราต้องรีบอัปรูปสินค้ากันวันนี้ด้วยสิ จะทำยังไงดีล่ะเนี่ย
เราจะไปหานายแบบมาจากไหน
ให้ดูชิกเป็นนายแบบสิ
- ฮะ... - อะไรนะ
ดูชิกเนี่ยนะ
ถ้าเอาเขามาเป็นนายแบบ ร้านฉันคงเจ๊งกันพอดี
ทำไมล่ะ ฉันว่าเขาก็หล่ออยู่นะ
คุณยุนอา นี่คุณมองผู้ชายเป็นบ้างมั้ย
หมอนี่ไม่หล่อเลยสักนิด
แต่คุณต้องส่งรูปวันนี้นะคะ
ให้ตายสิ จะบ้าตายอยู่แล้ว
ให้ตายสิ ทำยังไงก็ยังมีกลิ่น
ต้องใช้คลอรีนทำความสะอาดมั้ยเนี่ย
- ซูอา - ว่าไง
ดูเป็นไงบ้าง ฉันแค่ลองใส่ดู
มาเริ่มกันเลยมั้ย จะให้ฉันยืนตรงไหนล่ะ
ตรงนั้นค่ะ
ห้ะ ทำไมจู่ๆ ถึงสุภาพขึ้นมาล่ะ
อะไรนะ
อ๋อ เปล่า ไปยืนตรงนั้นเลย
ได้
ให้ฉันยืนแบบนี้ใช่มั้ย
ใช่ ฉันจะเริ่มถ่ายเลยนะ
- มาแล้วครับ ผู้กำกับ - เออ
อ้าว คุณซอจินอู อยู่ที่นี่ด้วยเหรอครับ
เขาตัดสินใจตกลงเล่นหนังกับเราแล้ว
อ้าว จริงเหรอครับ ขอบคุณนะครับ
ขอบคุณมากเลยครับ
ไปขอบคุณจุนกีเถอะ
เขาตามตื้อผมทั้งวันเลย ผมถึงได้ยอมลองอ่านบทดู
พี่จุนกีเหรอ
ดูเหมือนจุนกีจะเป็นห่วงคุณมากนะ
ถึงขนาดยอมยกตัวละครในเกมให้ฉัน ทั้งๆ ที่ฉันขอซื้อต่อมาตั้งนานแล้ว
ฉันก็เลยกลายเป็นหัวหน้ากิลด์คนใหม่
มาทำอะไรเหรอ
ผมรู้เรื่องหมดแล้ว
พี่ไปขอร้องซอจินอูใช่มั้ย ทำแบบนั้นทำไม
ถึงพี่จะทำแบบนั้น ผมก็ไม่ยอมรับเรื่องพี่หรอกนะ
ฉันก็ไม่ได้หวังว่าแกจะยอมรับ
ฉันแค่ช่วยเพราะแกมีปัญหา ทั้งๆ ที่เพิ่งกลับไปทำงานต่างหาก
ไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอก
แบบนี้น่ารำคาญชะมัด พี่จุนกี มาคุยกันหน่อย
อ้าว ไหนแกบอกว่าจะไม่คุยกับฉันไง
อย่ามาย้อนผมนะ
พี่จุนกี
พี่อยากคบกับซอจินจริงๆ เหรอ
ดงกู
ฉันขอโทษนะ แต่ต่อให้แกพูดว่าแกจะไม่เจอฉันอีก
ฉันก็จะไม่ยอมเลิกกับซอจิน
พี่ชอบเธอขนาดนั้นเลยเหรอ
ฉันชอบซอจินจริงๆ และฉันจริงจัง
ทำไมถึงต้องรังเกียจฉันด้วย
ไม่ใช่สักหน่อย
ถ้างั้นมันทำไมล่ะ
พูดตรงๆ พี่เป็นพี่ชายที่ผมชอบที่สุด
ถ้าพี่จะคบกับน้องสาวผม ผมก็ยินดี
ผมไม่มีเหตุผลที่จะต้องปฏิเสธ แต่สมมุติว่า...
สมมุติว่าถ้าพี่เลิกกันล่ะ
จะเป็นยังไงต่อเหรอ
ผมก็จะไม่ได้เจอพี่อีก
- พี่รู้ใช่มั้ย - แค่นี้เองเหรอ
ก็เออสิ
เราไม่รู้อนาคตสักหน่อย พี่ไม่กังวลบ้างหรือไง
ไม่ต้องห่วง ฉันไม่เลิกกับเธอหรอก
ฉันจะไม่มีวันทำให้ซอจินร้องไห้ด้วย ฉันจะร้องไห้แทนเธอเอง
ไว้ใจฉันได้เลย ไอ้น้องชาย
พี่พูดอะไรนะ
ห้ะะ...
ทำไม อะไรเหรอ
พี่เรียกพี่เขยว่าไอ้น้องงั้นเหรอ
ผมมีศักดิ์สูงกว่าพี่แล้วนะ
สูงกว่าเหรอ พูดอะไรของแก
เดี๋ยวก่อนสิ
หรือว่า...
นี่แก...
แกยอมอนุญาตแล้วเหรอ
ตอนแรกก็ว่าจะยอมรับแล้ว แต่พี่ดูจะไม่เคารพพี่เขยเลย
งั้นก็ช่างมันเถอะ
พี่ครับ ขอบพระคุณมากครับ คุณพี่เขย
พอได้แล้ว ขนลุกไปหมดแล้ว
เฮ้ย
ซอจิน ตื่นเร็ว ซอจิน
- มีอะไรเหรอ - โอ้โห
ทำไมเธอถึงหนวดขึ้นเร็วแบบนี้เนี่ย
จริงเหรอ ดีเลย งั้นพี่รอก่อนนะ ฉันจะเอาไปให้พี่ดงกูดูก่อน
ซอจิน
ไม่ต้องทำแล้วล่ะ
เขายอมรับเราแล้ว
อะไรนะ จริงเหรอ เขาโอเคแล้วเหรอ
ค่อยยังชั่วหน่อย ทำไมการจะคบกับพี่ถึงได้ยากขนาดนี้นะ
แบบนี้เราก็ไปเที่ยวด้วยกันเมื่อไหร่ก็ได้...
แล้วก็บอกทุกคนว่าพี่เป็นแฟนฉันได้แล้วสินะ
ใช่ เธอจะเอาไปเขียนข่าวเลยก็ได้
สุดยอดไปเลย
โอ๊ย โอ๊ย
ขอโทษ
งั้นฉันขอตัวไปโกนหนวดก่อนนะ
ซอจิน
มีอะไรเหรอ
ฉันอยากทำแบบนี้ให้เธอมาตั้งนานแล้ว
อะไรเหรอ
ฉันรักเธอนะ
พวกนั้นทำอะไรกันอยู่ในห้องนะ
ปล่อยพวกเขาไปเถอะค่ะ พวกเขารักกันจะตายนี่นา
คุณน่าจะยอมให้พวกเขาคบกันตั้งแต่แรก
ก็คงงั้นมั้งครับ
ตอนแรกผมก็กังวลนะ
แต่พอผมเห็นพี่จุนกีแล้ว ผมก็เข้าใจ
ผมรู้สึกว่าเขาไม่มีทางทำให้น้องสาวผมร้องไห้
คงเพราะผมเชื่อใจเขาล่ะมั้ง
พอกันที ไม่เอาอีกแล้ว
ฉันก็ขอโทษอยู่นี่ไง ขอโทษ
ขอโทษมันไม่พอหรอก ฉันบอกแล้วว่าฉันทำเองได้
ทำไมพี่ถึงอยากจะทำให้นักหนา
- ถ้ามันกลายเป็นแผลเป็นขึ้นมาล่ะ - ฉันไม่ได้ตั้งใจสักหน่อย
ใครจะไปรู้ว่าหนวดผู้หญิงจะโกนยากขนาดนี้
เหมือนหนวดแมวเลย
อะไรนะ หนวดแมวเหรอ
พูดจบหรือยัง อีตาบ้า
อีตาบ้าเหรอ กล้าดียังไงถึงเรียกฉันแบบนี้ เธอนี่มันหยาบคายจริงๆ
ใช่ ฉันหยาบคายแล้วจะทำไม
พี่เสียใจที่ต้องมาคบ กับผู้หญิงหยาบคายแบบฉันใช่มั้ย
ใช่ ฉันเสียใจมาก เสียใจสุดๆ แล้วเธอจะเอายังไง
งั้นเหรอ ถ้างั้นก็เลิกกันเลยมั้ย เลิกกันเลย
เอาสิ ได้เลย งั้นก็เลิกกันไปเลย ดงกู มันจบแล้ว เราเลิกกันแล้ว
อ๋อ งั้นเหรอ
ดงกู ใจเย็นๆ ก่อนนะ
พวกเราแค่ล้อเล่น
- ล้อเล่นเหรอ - ใช่ๆ แค่หยอกล้อกันแบบคนรักไง
ใช่ๆ
แบบคนรักงั้นเหรอ
มานี่ทั้งคู่เลยนะ มานี่!
จะหนีไปไหน
ได้ค่ะ
ค่ะ
เข้าใจแล้วค่ะ
ฉันจะหาข่าวให้ได้ค่ะ
ให้ตายสิ จะทำยังไงดีเนี่ย
ทำไม มีเรื่องอะไรเหรอ
เรื่องที่ทำงานน่ะ
หัวหน้าฉันบอกว่า ถ้าหาข่าวเด็ดๆ มาไม่ได้ก็ลาออกไปเลย
ฉันจะทำยังไงดีเนี่ย
พี่ได้ยินเรื่องอะไรแซ่บๆ จากที่สถานีบ้างมั้ย
มีใครกิ๊กกับใครหรือเปล่า
ไม่มีเรื่องความรักหรอก แต่ก็พอได้ยินข่าวมาบ้าง
อะไรเหรอๆ
- เธอรู้จักดาราดังที่ชื่อฮันมินจูมั้ย - อื้อ
ฉันได้ยินว่าเธอมีลูกแบบลับๆ กับ...
พัคจินชอล ที่เป็นประธานซงจินกรุ๊ป
อะไรนะ เป็นชู้งั้นเหรอ
ฮันมินจูกับผู้ชายรุ่นปู่เนี่ยนะ
ใช่ ฉันได้ยินเรื่องนี้มาจากวงใน
จากใครเหรอ
คือที่สถานทีของฉันเนี่ย
จะมีทางเข้าออกสำหรับวีไอพี
มีแค่พวกผู้บริหารกับดาราดังอย่างเช่น...
กงยูหรือวอนบินเท่านั้นที่ใช้ทางเข้าออกนั้นได้
แปลว่าพี่ได้ยินข่าวนี้มาจากที่นั่นเหรอ
เปล่า ฉันได้ยินจากรปภ. ตรงนั้นต่างหาก
เรากินกาแฟด้วยกันบ่อยๆ เป็นคอฟเฟรนด์เลย
อะไรกัน รปภ. เนี่ยนะ พี่ล้อเล่นใช่มั้ยเนี่ย
เธอไม่เข้าใจ
พวกข้อมูลลับสุดยอดทั้งหลายเนี่ย ก็หลุดมาจากคนพวกนี้ทั้งนั้นแหละ
จริงเหรอ
ถ้างั้นฉันจะไปเจอเขาได้ที่ไหน
อ้าว พวกคุณอยู่ด้วยกันเหรอ
คุณดงกูมาทำอะไรที่นี่คะ
ผมมีธุระกับคุณฮยอนจุนนิดหน่อย
ธุระเหรอครับ
ไอ้ขนมปังยักษ์ที่คุณเคยทำ
ผมอยากได้สัก 30 ชิ้น แบบใหญ่กว่าเดิมด้วย
- ได้ครับ - พวกคุณจะไปไหนกันเหรอ
ใช่ คุณยุนอาอยากจะฉลอง พวกเราก็เลยจะออกไปดื่มกัน
ดื่มเหรอ
วันนี้มีคนออเดอร์มัฟฟินของฉันค่ะ
โอ้โห จริงเหรอ
ถ้างั้นผมก็ควรไปด้วยสิ คนยิ่งเยอะก็ยิ่งสนุก จริงมั้ย
จริงมั้ยครับ
ผมมีเรื่องจะคุยกับคุณยุนอาด้วย
ก็บอกต่อหน้าผมสิ หรือว่า...
ผมไม่ควรได้ยินเรื่องนี้ใช่มั้ย
ยินดีด้วยนะครับ คุณยุนอา
ขอบคุณค่ะ
แต่ที่นี่มันแพงมากเลยนี่คะ
วันนี้เป็นวันดี พวกเราควรจะกินอะไรดีๆ
อย่าคิดมากเลยครับ ทานเถอะครับ
ค่ะ ขอบคุณนะคะ
ขอฉันออกไปรับสายก่อนนะคะ เดี๋ยวฉันกลับมา
เชิญเลย คุณดงกู
ไม่เป็นไรครับ
เดี๋ยวผมสั่งของผมเองดีกว่า
ไวน์ขวดนี้ไม่ถูกปากผมสักเท่าไหร่
แล้วผมก็ไม่อยากดื่มอะไรที่คุณเป็นคนซื้อด้วย
ก็ได้ครับ งั้นก็เชิญตามสบาย
น้องครับ ขอเมนูหน่อย
ไหนดูซิ ที่นี่มีไวน์โปรดของผมมั้ยนะ
เชี่ย! ถูกสุดก็ปาเข้าไป 12,000 วอนแล้ว
แค่แก้วเดียวเนี่ยนะ
จะรับอะไรมั้ยคะ
ห้ะะ...
อ๋อ
ผมขอแก้วนี้แล้วกันครับ
แต่ว่าช่วยลดปริมาณไวน์ลงสัก 200 วอนได้มั้ย
- อะไรนะคะ - คือคืนนี้ผมยังมีงานต้องทำอีกเยอะเลย
ถ้าผมดื่มแก้วเต็มๆ ผมคงทำงานได้ไม่เต็มที่
เพราะงั้นช่วยลดปริมาณให้ 200 วอนนะครับ
รสชาติดีจริงๆ
จริงสิ คุณบอกว่าคุณมีเรื่องจะบอกฉันใช่มั้ยคะ
ใช่ครับ
แต่ผมว่าเอาไว้วันหลังดีกว่า วันนี้มันดึกแล้ว เรากลับกันเลยดีมั้ยครับ
ได้ค่ะ
เราไม่ควรกินทิ้งกินขว้างกันนะ
คนเราต้องกินอาหารให้หมดจาน คุณไม่รู้เหรอ
ขอโทษนะครับ เช็กบิลด้วย
ผมจ่ายไปแล้ว คุณไม่ต้องจ่ายหรอก
ขอบคุณนะคะ คุณฮยอนจุน
นี่ ขอโทษนะ ขอผมคุยด้วยหน่อย
ถ้างั้นฉันไปรอข้างนอกนะคะ
ผมบอกแล้วไง
ว่าผมไม่อยากเป็นหนี้อะไรคุณทั้งนั้น
นี่คือค่าไวน์ 11,800 วอนของผม
รอแป๊บนึงนะครับ
วันนี้ฉันมีความสุขมากเลยค่ะ คุณฮยอนจุน กลับบ้านดีๆ นะคะ
ครับ ไว้เจอกันที่โรงเรียนนะครับ คุณยุนอา
ราตรีสวัสดิ์ คุณดงกู
ช้าก่อน
รอก่อน อย่าเพิ่งไป
ทำไมครับ มีอะไรเหรอ
รออยู่ตรงนี้แป๊บนึง เราเข้าไปกันเถอะ คุณยุนอา
ค่ะ
- เอาไปสิ - ค่าอะไรเหรอ
ก็ค่าแท็กซี่ของผมกับคุณยุนอาไง คุณคิดว่าอะไรเหรอ
ผมหารเป็นเงินออกมาแล้ว นี่คือส่วนของผมกับคุณยุนอา
นับให้ดีก่อนล่ะ จะได้ไม่มาโวยวายกับผมทีหลัง
คุณต้องทำขนาดนี้เลยเหรอ
ผมบอกแล้วไงว่า ผมไม่อยากติดค้างอะไรคุณทั้งนั้น
อ้าว มัวแต่คุยกัน ค่าแท็กซี่ขึ้นมาอีกร้อยวอนแล้วเนี่ย
เอาร้อยวอนของคุณไป
ทอนผมมา 33 วอนด้วย
- อะไรนะ - ไม่เป็นไร ช่างเถอะ คุณเก็บไว้เถอะ
แล้วก็อีกเรื่องนะ คุณชอบชวนพนักงานของผม ไปดื่มหรือไม่ก็ไปกินข้าวอยู่เรื่อย
เลิกทำเถอะนะครับ มันทำให้เธอเสียงาน
ผมว่าคุณต่างหากนะที่มารบกวนพวกเรา
คุณว่าไงนะ
ตั้งใจจะพูดอะไรกันแน่
เปล่าครับ
ผมขอตัวกลับดีกว่า
พูดบ้าอะไรของเขา
ฉันไม่ชอบหมอนี่เลยจริงๆ
เอ่อ...ขอโทษนะคะ
คุณคือคุณคิมยองชิกใช่มั้ยคะ
ครับ แล้วคุณเป็นใคร
ฉันคังซอจิน...
เป็นนักข่าวจากโจยองนิวส์ค่ะ
แล้วคุณมาหาผมทำไมเหรอ
ฉันได้ข่าวว่าฮันมินจูกับพัคจินชอล
ที่เป็นประธานของซงจินกรุ๊ป กำลังจะมีลูกกัน เป็นความจริงหรือเปล่าคะ
ใครบอกคุณ ผมไม่ได้พูดอะไรเลยนะ
ฉันได้ยินมาจากอีจุนกี ที่เล่นเรื่อง "ห้องข่าว" ที่ฉายช่องเจบีซี
อ๋อ ไอ้หมอนี่นี่เอง ให้ตายสิ
อุตส่าห์บอกว่าอย่าบอกใคร เดี๋ยวก็เดือดร้อนกันหมด
ฉันจะช่วยปกปิดตัวตนของคุณค่ะ ช่วยเล่าให้ฟังเถอะนะคะ
คุณเห็นกับตาเลยหรือเปล่า
เปล่า ผมไม่ได้เห็นกับตา
แต่ผมได้ยินมาจากวงในอีกที
วงในที่ว่านี่ใครเหรอคะ
คุณรู้จักร้านเอเลแกรนซ์ที่ชองดัมดงมั้ย
- ค่ะ - ฮันมินจุนไปที่ร้านนั้นบ่อยๆ
ที่นั่นมีเจ้าของร้านที่ชื่อวอนคยองฮี
วอนคยองฮี
- แปลว่าคุณได้ยินมาจากเจ้าของร้าน - เปล่าครับ
วอนคยองฮีมีดีไซเนอร์คนโปรดชื่ออีจองมิน
- แปลว่าข่าวมาจากดีไซเนอร์ อีจองมิน - เปล่าครับ
อีจองมินมีผู้ช่วยอยู่คนนึง มีหน้าที่สระผมให้ลูกค้า เธอชื่อคิมอินนา
ไอ้พี่เขยเฮงซวย ฉันอุตส่าห์บอกว่าอย่าบอกใคร
ฉันจะไม่เปิดเผยชื่อคุณค่ะ ไม่ต้องห่วง ช่วยเล่าให้ฉันฟังหน่อยเถอะค่ะ
คุณห้ามพูดถึงชื่อฉันเด็ดขาดเลยนะ
ไม่ต้องห่วงค่ะ
คุณเห็นด้วยตาตัวเองหรือเปล่า
ฉันไม่ได้เห็นด้วยตาตัวเอง แต่ฉันได้ยินข่าวมาจากวงในค่ะ
อ๋อ งั้นเหรอ
คุณรู้จักบ. วายเอสเอนเตอร์เทนเมนต์มั้ยคะ บริษัทของฮันมินจู
คุณได้ยินมาจากพนักงานของวายเอสเหรอคะ
เปล่าค่ะ ที่โรงอาหารที่นั่นมีพ่อครัวที่ชื่ออีชุงบก
แปลว่าคุณได้ยินมาจากอีชุงบก
เปล่าค่ะ เขาชอบกินจัมผง
เขาเลยไปสั่งมากินเป็นประจำ จากร้านอาหารที่ชื่อยงโฮกัก
จัมปงร้านนี้เด็ดมาก
ขอโทษนะคะ แต่ช่วยเข้าเรื่องก่อนได้มั้ย
ค่ะ ที่นั่นมีพนักงานส่งอาหารชื่อออมจียง
เขามีชื่อเล่นว่าออมจีดราก้อน
ฉันได้ยินมาจากเขาค่ะ
ร้านยงโฮกักอยู่ที่ไหนคะ
ดีใจจังเลยที่มีคนชอบมัฟฟินของฉัน
เอ๋...มันน่าจะอยู่แถวนี้นี่นา อยู่ตรงไหนนะ
[ออมจีดราก้อน]
ฉันอุตส่าห์บอกว่าเป็นความลับ
ให้ตายสิ ยัยนี่ปากสว่างจริงๆ
ไม่ต้องห่วงค่ะ ฉันจะไม่เปิดเผยชื่อคุณ ช่วยเล่าให้ฟังหน่อยได้มั้ยคะ
คุณเห็นเองหรือเปล่าคะ
เปล่าครับ
แต่ผมได้ยินมาจากวงใน
ห้ะ...
คุณรู้จักดีไซเนอร์ชื่อดังที่ชื่อแอนดี้คิมมั้ย
ค่ะ คุณได้ยินมาจากแอนดี้คิมเหรอคะ
เปล่า
แอนดี้คิมมีนางแบบชื่อดัง ที่มักจะมาถ่ายแบบให้บ่อยๆ เธอชื่อฮันฮเยจิน
คุณได้ยินมาจากนางแบบที่ชื่อฮันฮเยจิน
เปล่า ช่วยฟังให้จบก่อนได้มั้ย
ขอโทษค่ะ
ทุกวันนี้ ฮันฮเยจินเปิดโรงเรียนสอนนางแบบ
ฉันได้ยินมาจากนักเรียนของเธอ
นักเรียนคนนี้เป็นแฟนคลับ ของจีดราก้อนที่อยู่ที่เขตคังซอ
แล้วผมก็เป็นหัวหน้ากลุ่มด้วย ผมว่าคงไม่มีใครกล้าโกหกหัวหน้ากลุ่มหรอก
แล้วฉันจะเจอนักเรียนคนนี้ได้ที่ไหนคะ
เห็นว่าเธอวางแผนจะไปต่างประเทศ แต่แฟนเธอดันเป็นพวกสิบแปดมงกุฎ
- ค่ะ - ตอนนี้ผมเลยได้ยินว่า...
เธอไปพักอยู่กับแฟนเก่าของเธอ
อ้าว...
เธอชื่ออะไรเหรอคะ
พี่เองสินะ
พี่คือคนที่ปล่อยข่าวว่าฮันมินจู มีลูกกับประธานบริษัทซงจินกรุ๊ป
อะไรนะ
เปล่านะ ฉันไม่ได้พูดสักหน่อย ใครบอกเธอเหรอ
พนักงานส่งอาหารของร้านจัมปงยงโฮกัก ที่ชื่อว่าออมจียง
หรือที่รู้จักในชื่อออมจีดราก้อน เป็นคนบอกฉัน
ให้ตายสิ ไอ้หัวหน้ากลุ่มเฮงซวย
ทั้งๆ ที่เราไปงานแฟนมีตด้วยกันตั้งหลายครั้ง
ทำไมถึงหักหลังฉันได้
อย่าพูดแบบนั้นสิ บอกฉันมาตรงๆ เถอะ
พี่เห็นฮันมินจูคลอดลูก ของประธานซงจินกรุ๊ปหรือเปล่า
ฉันไม่ได้เห็นหรอก แต่ฉันได้ยินมาจากวงใน
พี่ก็ได้ยินมาเหมือนกันเหรอ
ไม่มีใครเห็นจริงๆ สักหน่อย มีแต่คนได้ยินมาอีกที นี่เรื่องจริงหรือเปล่าเนี่ย
จริงแท้แน่นอนเลย
ฉันได้ยินมาจากพยาบาล ในโรงพยาบาลที่ฮันมินจูไปคลอด
เธอได้อุ้มเด็กคนนั้นด้วย
จริงเหรอ เธออุ้มลูกของฮันมินจูเหรอ
ใช่ เธอได้อุ้มเด็ก
โอ้ แม่เจ้า ข่าวนี้เด็ดสุดๆ แน่นอน ขอบคุณมากค่ะ คุณพี่สาว
โอ๊ย ขาผม ขาผม
ทำไมคุณไม่มองทางดีๆ ดูขาผมสิเนี่ย
ขอโทษค่ะ ฉันขอโทษจริงๆ
คุณหมอคะ เขาบาดเจ็บหนักหรือเปล่า
ก็หนักอยู่นะครับ เขาขาหัก
- อะไรนะคะ - มันเป็นแผลกระดูกหักแบบเปิด
เขาต้องเข้าผ่าตัดและทำกายภาพอย่างจริงจัง
เฮ้ย นั่นมันบ้าไปแล้ว
คุณผู้หญิง แล้วคุณจะทำยังไง
ผมต้องทำยังไงดีเนี่ย พรุ่งนี้ผมต้องไปทำงานด้วย
ขอโทษค่ะ ฉันจะรับผิดชอบทุกอย่างเอง ฉันขอโทษจริงๆ นะคะ
โอ้โห
ใส่ได้จริงๆ ด้วย
ใส่ได้แล้ว
โอ้โห สุดยอดไปเลย
ใส่ได้แล้ว ได้แล้ว
ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจะใส่ได้
อ้าว คุณยุนอา กลับมาแล้วเหรอ
เป็นอะไรไป
มีเรื่องอะไรหรือเปล่า
คะ...
อ๋อ ไม่มีค่ะ
ฉันแค่เหนื่อยนิดหน่อย ขอตัวไปพักผ่อนก่อนนะคะ
เป็นอะไรของเขาเนี่ย
พยาบาลยุนจีอูใช่มั้ยคะ
ค่ะ คุณเป็นใครคะ
ฉันโทรหาคุณเมื่อกี้ ฉันชื่อคังซอจิน เป็นนักข่าวจากโจยองนิวส์ค่ะ
คุณรู้จักมินซูอามั้ยคะ
อ๋อ เขาเป็นคนที่ฉันเจอที่ดงแดมุน ตอนที่ฉันไปซื้อเสื้อผ้าค่ะ
- ห้ะ... - เธอตลกมาก พวกเราก็เลย...
ไปดื่มเหล้ากันต่อ แล้วเราก็สนิทกัน ทำไมเหรอคะ
แล้วคุณบังเอิญได้บอกมินซูอาหรือเปล่า
ว่าคุณช่วยทำคลอดลูกของฮันมินจู
- เป็นเรื่องจริงเหรอคะ - อะไรนะ
อ๋อใช่ค่ะ ฉันบอกเธอ
จริงเหรอคะ นี่เรื่องใหญ่เลยนะ
ฉันช่วยทำคลอดให้ฮันมินจู...
ในฝันน่ะค่ะ
- ฝันเหรอคะ - ใช่แล้ว
มีผู้หญิงที่หน้าตาเหมือนฮันมินจูมาที่โรงพยาบาล
เธอสวยมากแต่สามีเธอหน้าแก่มากๆ เลย
น่าจะสัก 60 กว่ามั้ง
ฉันก็เลยเก็บไปฝันค่ะ
ยัยมินซูอา
อ๋อ เป็นความฝันนี่เอง
ฉันคงเมาจนเข้าใจผิดไป
ขอโทษนะ
ขอโทษเหรอ แค่นี้เหรอ
พี่รู้มั้ยว่าพี่ทำให้ฉันต้องฝ่าฟันกับอะไรมาบ้าง
ก็ฉันเมานี่นา ฉันแค่เข้าใจผิดเฉยๆ
เข้าใจผิดงั้นเหรอ
ความเข้าใจผิดของพี่ทำให้ฮันมินจูมีชู้
และมีลูกกับผู้ชายรุ่นปู่ที่อายุ 70 ปี
แถมข่าวลือยังสะพัดไปทั่วประเทศแล้วด้วย
- จริงเหรอ - ก็ใช่สิ
ฉันมีอิทธิพลขนาดนั้นเลย ไม่เคยรู้มาก่อนเลยนะเนี่ย
นี่พี่ภูมิใจงั้นเหรอ
- เปล่า - ให้ตายสิ
ข่าวลือมันมีจุดเริ่มต้นแบบนี้เองสินะ
ฉันไม่รู้เลยนะเนี่ยว่า มหรสพทางวาจาเรื่องนี้จะเริ่มมาจากพี่
ให้ตายสิ แล้วพรุ่งนี้ฉันจะบากหน้า ไปพูดกับเจ้านายยังไงดีเนี่ย
พี่ต้องรับผิดชอบเรื่องนี้ เอาไงดีเนี่ย ฉันจะทำยังไงดี
อยากให้ฉันเล่าเรื่องใหญ่จริงๆ ให้ฟังมั้ยล่ะ
รับรองได้เลยว่าเป็นเรื่องจริงร้อยเปอร์เซ็นต์
ข่าวใหญ่เหรอ
อะไรล่ะ
มาใกล้ๆ สิ
อ๋อเหรอ
คังดงวอนเป็นมนุษย์ต่างดาวเหรอ
ถูกต้องแล้ว
คังดงวอนดูหล่อหลุดโลกขนาดนั้น
ถ้าคังดงวอนกระดิกหูเพื่อทำการสื่อสาร พวกมนุษย์ต่างดาวต้องแห่มากันแน่ๆ
เงียบไปเลย
ฉันอยากจะบ้าตายเพราะพี่เนี่ย
นี่ๆ ฉันยังมีเรื่องอื่นๆ อีกนะ
จริงๆ แล้วพัคโบกอมมีปีกด้วยล่ะ
เขาเป็นเทวดา เป็นเทพบุตรแน่ๆ
เสียงโทรศัพท์ของคุณยุนอานี่นา ไม่ได้เอาไปด้วยเหรอ
ครับ นี่โทรศัพท์ของฮันยุนอาครับ
คุณฮันยุนอาลืมโทรศัพท์ไว้ที่บ้าน
ใครโทรมาเหรอครับ
อะไรนะ
คุณพูดว่าอะไรนะ
30 ล้านวอนเหรอครับ
ผมรู้เรื่องราวแสนเศร้าของเธอแล้ว
ผมเลยตัดสินใจที่จะไม่แจ้งความ และไกล่เกลี่ยเรื่องนี้แทน
ผมไปทำงานไม่ได้เพราะแขนหักขาหัก
ผมเป็นฝ่ายเสียหายนะ
แต่ว่าเงิน 30 ล้านมัน...
ตอนนี้เราไม่ได้มีเงินเยอะขนาดนั้น
ถ้าไม่มีงั้นก็ไปสถานีตำรวจกันเลย
- ผมจะฟ้องร้องเธอ - อย่าเลยนะครับ ผมจะหาเงินมาให้
ผมขอไปเตรียมเงินก่อน
ช่วยรอก่อนนะครับ
คุณยุนอา
คุณยุนอา ขอคุยด้วยหน่อยสิ
มีอะไรเหรอคะ คุณดงกู
ผมได้ยินว่าคุณประสบอุบัติเหตุ
คุณน่าจะบอกผมก่อนนะ
ขอโทษค่ะ ฉันไม่อยากให้คุณเป็นห่วง
เกิดอะไรขึ้น มีเรื่องอะไรกันเหรอ
ว่าไงนะ 30 ล้านเลยเหรอ
ขอโทษนะคะ
แต่ฉันไม่กล้าบอกทุกคน
ไม่เป็นไร เอาไว้ค่อยคุยกันทีหลังก็ได้
ทุกคน ช่วยกันหาเงินหน่อยได้มั้ย
ฉันเองก็จะช่วยด้วย
- อื้ม - ไว้ใจฉันได้เลย
เข้าใจแล้ว
เราต้องทำได้
คุณยุนอา ไม่ต้องกังวลนะ
เราจะผ่านเรื่องนี้ไปด้วยกัน
โอเคมั้ย
พี่ซองรยง ไม่เจอกันนานเลยนะ
คือฉันขอยืมเงินหน่อยได้มั้ย
แต่งงานเหรอ
อ๋อ นายกำลังจะแต่งงานสินะ
หวัดดี ฮเยวอน นี่ดงกูเองนะ
พี่ดงโฮ สบายดีหรือเปล่า
พี่พอจะมีเงินให้ผมยืมมั้ย
ผู้กำกับพอจะช่วยผมได้มั้ยครับ
ขอโทษนะ ดงกู ช่วงนี้ฉันเองก็มีไม่พอเหมือนกัน
ว่าไง พี่จุนกี
ผมขอกู้จากธนาคารไม่ได้ เพราะผมเคยกู้ไปแล้ว
พี่หายืมเงินได้บ้างมั้ย
อ๋อ งั้นเหรอ
เข้าใจแล้ว
คุณมาทำอะไรที่นี่เหรอ คุณดงกู
คือว่า...
ผมมีเรื่องจะรบกวนคุณ
รบกวนเหรอ
คุณมีเรื่องจะรบกวนผมเหรอ
คุณฮยอนจุน
ผมขอยืมเงินคุณหน่อยได้มั้ย
30 ล้านวอน
30 ล้านวอนเลยเหรอ
จะเอาไปทำอะไรเหรอครับ
ผมต้องรู้ก่อนว่าคุณจะยืมเงินผมไปทำอะไร
ถ้าคุณไม่บอก ผมคงให้คุณยืมไม่ได้
คุณยุนอาประสบอุบัติเหตุ
คุณยุนอาเหรอครับ เกิดอะไรขึ้น
แล้วคุณยุนอาเป็นอะไรหรือเปล่า
เธอเป็นต้นเหตุของเรื่องนี้ และเธอต้องจ่ายเงินค่าชดเชย
ผมกำลังหาทางออกอยู่...
ไปกันเถอะ ผมจะจัดการเรื่องนี้เอง
มัวรออะไรอยู่ล่ะครับ รีบตามมาสิครับ
ฉันขอโทษจริงๆ นะคะ
แต่ว่า...
ตอนนี้ฉันไม่มีเงิน
ฉันขอเวลาเพิ่มอีกหน่อยได้มั้ยคะ
ฉันสัญญาว่าจะหาเงินมาให้ได้
ไม่เป็นไร เราโทรหาตำรวจกันเลยเถอะ
ผมไม่มีอะไรจะคุยกับคุณแล้ว เรียกตำรวจมาเลย
- คุณ... - เรียกตำรวจมา
อ้าว มาจริงๆ เหรอเนี่ย
เดี๋ยวนี้ตำรวจดีขึ้นเยอะเลยนะเนี่ย
- คุณคือซอแทโฮใช่มั้ย - ใช่ ผมเอง
คุณถูกจับแล้วในข้อหา สร้างสถานการณ์และโกงเงินประกัน
- ห้ะ - จับตัวเขาเลย
นี่คุณจะทำอะไร ผมเป็นคนเจ็บนะ
คุณโชคดีนะครับ คุณเกือบจะโดนต้มตุ๋นอยู่แล้ว
ไอ้หมอนี่เป็นสิบแปดมงกุฎตัวพ่อเลย
เขาร่วมมือกับไอ้หมอคนนี้ด้วย มีคนถูกหลอกไปเยอะเหมือนกัน
ขอบคุณมากเลยนะคะ
ถ้างั้น...
ฉันก็ไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยแล้วใช่มั้ยคะ
ใช่ครับ เรื่องนั้นไม่ต้องห่วง
พาตัวไปเลย
เดินดีๆ
ขอบคุณมากเลยนะคะ
- คุณยุนอา - อ้าว
คุณดงกู คุณฮยอนจุน
ผมได้ยินว่าคุณประสบอุบัติเหตุ เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ
คือว่าเรื่องนั้น...
ไม่มีอะไรแล้วล่ะค่ะ
ฉันไม่ต้องจ่ายเงินแล้ว
เขาตั้งใจสร้างสถานการณ์
ตอนแรกฉันทั้งกลัว ทั้งเป็นห่วง
นิสัยเสียจริงๆ เลย
งั้นเหรอครับ
ค่อยยังชั่วหน่อย ตอนแรกผมเป็นห่วงคุณแทบแย่
ขอโทษนะคะ
แต่ว่าคุณต้องไปที่สถานีตำรวจกับเรานะ
ฉันต้องไปด้วยเหรอคะ
- ทำไมล่ะคะ - เพื่อสอบปากคำพยานน่ะครับ
คุณยุนอา ไม่ต้องห่วงนะครับ
ผมจะให้ทนายที่ผมรู้จักไปกับคุณด้วย
ไม่ต้องกลัวนะครับ
ขอบคุณนะคะ คุณฮยอนจุน
ขอบคุณมากเลย
เป็นไงบ้าง ทุกอย่างเรียบร้อยหรือยัง
ค่ะ คุณฮยอนจุนช่วยแนะนำทนายให้ ทุกอย่างก็เลยเรียบร้อยแล้ว
ขอโทษนะคะ
ที่ทำให้ทุกคนต้องเป็นห่วง
ไม่เป็นไรหรอก
แค่ทุกอย่างผ่านไปด้วยดีก็ดีแล้ว
ฉันเหนื่อยแล้ว ขอตัวไปพักผ่อนก่อนนะ
เป็นอะไรของนาย
เปล่า
คุณยุนอาก็ไม่เป็นไรแล้ว แล้วนายเป็นอะไร
มีเรื่องอะไรงั้นเหรอ
คือ...
ฉันรู้สึกว่าตัวเองน่าสมเพช
น่าสมเพชเหรอ
หมายความว่าไง
ฉันต้องดิ้นรนทุกวิถีทางเพื่อหาเงินมาช่วยคุณยุนอา
แต่ฉันหาเงินไม่ได้เลย
ส่วนคุณฮยอนจุนแก้ปัญหาได้ในทันที ที่เขารู้ว่าคุณยุนอามีปัญหา
ถึงขั้นรู้จักกับทนาย
ก็คุณฮยอนจุนเขาแก่กว่านาย
แถมยังเป็นเชฟขนมที่มีชื่อเสียง มันก็ต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้ว
ก็คงงั้นมั้ง
"มันต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้ว" สินะ
ทั้งๆ ที่มันต้องเป็นแบบนั้น...
แต่ฉันกลับไม่อยากยอมรับ ความจริงที่เป็นแบบนั้นเลย
ผมสบายใจขึ้นเยอะเลย ที่เราจัดการปัญหานี้ไปได้
ทั้งหมดก็เพราะคุณช่วยฉันเอาไว้
- ขอบคุณนะคะ - ไม่เป็นไรครับ เรื่องเล็กน้อย
คุณฮยอนจุน แล้วคุณมีอะไรที่อยากบอกฉันเหรอคะ
อ๋อ...
เรากินข้าวกันก่อนก็แล้วกันครับ
- คุณอยากดื่มไวน์หน่อยมั้ยครับ - ค่ะ
ว้าย ตายแล้ว
- เป็นอะไรหรือเปล่าครับ - ไม่เป็นไรค่ะ
คุณฮยอนจุน ฉันขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ
ครับ
- อาหารถูกปากหรือเปล่าครับ - ค่ะ มันอร่อยมากเลย
ว่าแต่คุณมีอะไรจะบอกฉันเหรอคะ คุณฮยอนจุน
คุณยุนอา
- คือจริงๆ แล้ว ผม... - เดี๋ยวก่อนนะคะ
หายไปไหนแล้ว
อะไรเหรอครับ มีอะไรหายไปเหรอครับ
ค่ะ ปิ่นปักผมของฉันหายไป
เมื่อกี้ยังอยู่อยู่เลย
หายไปไหนแล้ว ตายแล้ว
อยู่ไหนเนี่ย หายไปไหนนะ
หายไปไหนแล้วเนี่ย อยู่ไหนนะ
ซื้อเอาใหม่ก็ได้นี่ครับ
เดี๋ยวผมซื้อปิ่นสวยๆ อันใหม่ให้คุณก็ได้
ไม่ได้หรอกค่ะ มันเป็นของขวัญจากคุณดงกู
เป็นของขวัญชิ้นแรกจากคุณดงกู
บ้าจริง
สงสัยฉันคงลืมไว้ในห้องน้ำแน่ๆ เลย
ขอฉันไปดูก่อนนะคะ คุณฮยอนจุน
คุณยุนอา ยิ้มหน่อยสิครับ
ขอโทษค่ะ
ฉันทำให้คุณรู้สึกแย่ตามไปด้วยสินะคะ
ไม่ใช่หรอกครับ
เอ๊ะ
อยู่เฉยๆ ก่อนครับ
มีอะไรเหรอคะ
อันนี้...
ใช่ปิ่นที่คุณทำหายหรือเปล่า
ใช่ค่ะ อันนี้แหละ
ค่อยยังชั่วหน่อย
ในที่สุดก็ยิ้มจนได้
คุณคงชอบมันมากเลยสินะครับ
ใช่ค่ะ ฉันคิดว่ามันหายไปแล้วนะเนี่ย
ฉันกังวลมากๆ เลย
เราไปกันต่อดีมั้ยคะ
คุณยุนอา
- ผมมีบางอย่างจะบอกคุณ - อ๊ะ จริงด้วย
มีอะไรเหรอคะ พูดมาได้เลย
คุณเคยบอกผมว่า...
คุณไม่อยากไว้ใจใครอีก เพราะคุณไม่อยากเสียใจอีกแล้ว
คือ...
- ใช่ค่ะ - แต่ผมคิดว่า...
คุณไม่ควรกลัวที่จะตกหลุมรักอีกครั้ง
เพียงเพราะคุณกลัวว่าจะต้องเสียใจอีกแล้วนะ
- อะไรนะคะ - เพราะฉะนั้น...
อย่าปล่อยมือจากคนที่คุณชอบเลยนะครับ
คุณพูดเรื่องอะไรเหรอคะ
ผมกำลังพูดถึงคุณดงกู
คุณยุนอา
ผมรู้ว่าคุณชอบคุณดงกู
- อะไรนะคะ - แต่ว่า...
คุณกลัวว่าคุณจะต้องเสียใจอีก คุณถึงผลักเขาออกไปจากชีวิต
ใช่มั้ยล่ะครับ
แต่ถ้าคุณยังทำแบบนั้นต่อไป และต้องสูญเสียเขาไปในที่สุด
คุณไม่คิดว่าคุณจะเสียใจเหรอ
คุณไม่คิดว่าคุณจะเสียใจกว่าเดิมเหรอ
ถ้างั้น...
เราบอกลากันตรงนี้ดีกว่านะครับ
ค่ะ
โชคดีนะคะ
จริงสิ
คุณรู้มั้ยว่าคุณดงกู...
ไม่ยอมติดค้างอะไรผมสักอย่างเลยนะ แม้กระทั่งค่าแท็กซี่...
แต่ว่า...
เขายอมมาหาผม ตอนที่รู้ว่าคุณประสบอุบัติเหตุ
เพื่อขอร้องให้ผมช่วย
สำหรับเขา มันคงเป็นอะไรที่เสียหน้าน่าดู
แต่เขาชอบคุณจนมองข้ามเรื่องนั้นไป
บางทีผมอาจจะคิดมากไปเองก็ได้
เอาล่ะ
ผมไปก่อนนะครับ
ก็ได้ๆ ผมช่วยก็ได้
ผมจะช่วยคุณขายมัฟฟินเอง ซื้อมัฟฟินมั้ยครับ
ซื้อมัฟฟินมั้ยครับ อร่อยมากเลยนะ
รู้มั้ยว่าเธอต้องเผชิญกับอะไรบ้าง
หลบไป!
คุณยุนอา คุณยุนอา
บาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า
คุณไม่เป็นไรใช่มั้ย
คุณคิดว่าเขาถ่อมาถึงโซล...
เพื่อจะกินซุนแดเฉยๆ งั้นเหรอ
ผมชอบคุณนะ คุณยุนอา ผมชอบคุณจริงๆ
มานั่งทำอะไรอยู่คนเดียวเหรอคะ
ก็แค่นั่งเฉยๆ
คุณไปไหนมาเหรอครับ
ไปกินข้าวกับคุณฮยอนจุนมาค่ะ
อ๋อ งั้นเหรอ
ผมคิดว่าจริงๆ แล้ว คุณซงฮยอนจุนก็เป็นผู้ชายที่ดีนะ
เขามีรายได้มั่นคง บุคลิกก็ดี
ผมต้องยอมรับว่าหน้าตาเขาก็ใช้ได้
แล้วเขาก็ดีกับคุณมากด้วย
เดี๋ยวนะคะ
คุณบอกฉันทำไมเหรอ
ผมแค่พูดเฉยๆ
คุณดงกู คุณนี่มันโง่จริงๆ
คุณไม่รู้อะไรเลยใช่มั้ยเนี่ย
ผมทำอะไรผิดเหรอ
ช่างมันเถอะค่ะ
ฉันขึ้นห้องดีกว่า ฉันเหนื่อยแล้ว
นี่ฉันโดนโกรธเรื่องอะไรเนี่ย
อะไรเนี่ย
ชอบมากเลยเหรอ
ใช่
งั้นลองพูดว่า "ฉันชอบคุณ" ซิ
คุณดงกู ฉันชอบคุณนะ
ขอแบบน่ารักกว่านี้
ฉันชอบคุณมากเลย
เอาแบบน่ารักสุดๆ
เค้าชอบตัวเองนะ
ยังน่ารักได้อีก
เค้าชอบตัวเองจริงๆ นะ
ขอแบบมุ่งมั่น!
ฉันชอบคุณจริงๆ นะ!
นี่มันคืออะไรเหรอครับ
ฉันชอบคุณค่ะ
ฉันชอบคุณจริงๆ นะ คุณดงกู
เรา...
มาเป็นแฟนกันได้มั้ยคะ
คุณยุนอา...
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย